Artysta: Antoine-Jean Gros
Rok: 1808
To reprodukcja słynnego obrazu historycznego „Napoleon na polu bitwy pod Pruską Iławą” (Napoléon sur le champ de bataille d'Eylau), namalowanego przez Antoine'a-Jeana Grosa w 1808 roku. Jedno z najważniejszych dzieł malarstwa poświęconego epoce napoleońskiej przedstawia cesarza Napoleona Bonaparte odwiedzającego pole bitwy pod Pruską Iławą 9 lutego 1807 roku, dzień po jednym z najkrwawszych starć wojny IV koalicji antyfrancuskiej. Oryginał znajduje się w Muzeum Luwru w Paryżu.
Monumentalna kompozycja ukazuje Napoleona na koniu, otoczonego przez francuskich marszałków, oficerów i żołnierzy, oglądającego tragiczne skutki bitwy z wojskami rosyjskimi i pruskimi. Wokół cesarza leżą ranni i umierający żołnierze, a ocalali próbują przetrwać na zaśnieżonym polu walki. Napoleon wyciąga rękę w kierunku cierpiących, co przedstawia go jako współczującego przywódcę, świadomego ludzkiej ceny wojny.
Obraz Grosa wyróżnia się dramatycznym napięciem emocjonalnym, realistycznym przedstawieniem cierpienia żołnierzy i przejmującą zimową atmosferą. Kontrast między opanowaną postacią Napoleona a zrozpaczonymi ludźmi wokół niego tworzy niezwykle sugestywną scenę. Artysta połączył szczegółowo odwzorowane mundury napoleońskie, ekspresyjne postacie, ośnieżony krajobraz i nastrojowe oświetlenie, ukazując zarówno monumentalność, jak i okrucieństwo XIX-wiecznej wojny.
Oryginalny obraz został namalowany techniką olejną na płótnie i mierzy około 521 × 784 cm. Powstał na zamówienie władz napoleońskich i został zaprezentowany na Salonie Paryskim w 1808 roku jako upamiętnienie postawy cesarza po bitwie. Choć przedstawia wyidealizowany obraz współczucia Napoleona, emocjonalny realizm i monumentalny format dzieła ugruntowały pozycję Grosa jako jednego z czołowych przedstawicieli francuskiego malarstwa historycznego i prekursorów romantyzmu.