Rok: 1824
To reprodukcja słynnego obrazu historycznego „Masakra na Chios” (Scènes des massacres de Scio), namalowanego przez Eugène'a Delacroix w 1824 roku. Jedno z najważniejszych arcydzieł francuskiego malarstwa romantycznego przedstawia cierpienie greckiej ludności cywilnej podczas masakry na wyspie Chios w 1822 roku, kiedy wojska osmańskie spustoszyły wyspę na Morzu Egejskim w trakcie wojny o niepodległość Grecji. Oryginał znajduje się w Muzeum Luwru w Paryżu.
Monumentalna kompozycja ukazuje greckich mężczyzn, kobiety i dzieci otoczonych śmiercią i zniszczeniem, oczekujących na niepewny los po działaniach wojsk osmańskich. Na pierwszym planie wyczerpani ocalali leżą na ziemi, podczas gdy inni wyrażają rozpacz, strach i żałobę. Po prawej stronie osmański kawalerzysta uprowadza brankę, podkreślając przemoc i zniewolenie towarzyszące masakrze. W tle rozciąga się zniszczony krajobraz pod dramatycznym śródziemnomorskim niebem.
Obraz Delacroix wyróżnia się silną ekspresją emocjonalną, dramatycznymi kontrastami kolorystycznymi i nowatorską kompozycją historyczną. Zamiast przedstawiać zwycięskiego dowódcę lub bohaterską bitwę, artysta umieścił w centrum dzieła cierpienie bezbronnej ludności cywilnej. Postacie tworzą oddzielne grupy, co potęguje wrażenie osamotnienia i bezradności, a rozległy krajobraz podkreśla skalę tragedii. Takie podejście przyczyniło się do ugruntowania pozycji Delacroix jako jednego z najwybitniejszych przedstawicieli XIX-wiecznego romantyzmu.
Oryginalny obraz został namalowany techniką olejną na płótnie i mierzy około 419 × 354 cm. Zaprezentowany na Salonie Paryskim w 1824 roku, wzbudził duże zainteresowanie i przyczynił się do zwiększenia świadomości europejskiej opinii publicznej na temat greckiej walki o niepodległość od Imperium Osmańskiego. Przejmujące przedstawienie ludzkiego cierpienia, ekspresyjny sposób malowania i znaczenie historyczne czynią go jednym z najważniejszych przykładów romantycznego malarstwa historycznego w sztuce europejskiej XIX wieku.
