W 1740 roku Imperium Osmańskie pozostawało jednym z największych państw w Eurazji, rozciągającym się od Bałkanów i Anatolii po Bliski Wschód i Afrykę Północną. Rządził nim Mahmud I, który przywrócił stabilność po rebelii Patrony Halila i zarządzał zróżnicowanym imperium poprzez system prowincji administrowanych przez gubernatorów i lokalne elity.
Ręcznie grawerowana i kolorowana mapa zarysu Imperium Osmańskiego w Europie, Azji i Afryce, rozciągająca się od Zatoki Perskiej i Morza Czerwonego po Morze Śródziemne. Przedstawia granice polityczne i administracyjne, miasta, miasteczka, drogi, punkty orientacyjne, góry i rzeki.
